20 Tem 2009

"BAŞLIKSIZ"
Artık kanamayan yaralardan olmuşsun... Ne zaman..? Kabuk bağlamış, belki nasırlarmış içime doğru.. Öyle içerilere itmişimki seni, bazen canımın yanacağını bile bile bakmak istiyorum sana doğru, sana ait, ikimize ait zaten kırıntı kadar olan anılara doğru. Ve şimdi onları bile göremiyorum. Yüzün yok gözlerimin önünde. Kocaman güzel ellerin kalmış aklımda nasıl göründükleri hayal meyal... Vazgeçmez misin acıtmaktan.. Unuttukça geçecek derken bu kez de unutulduğun için acı vermekten..?

Peki ya sen..? Önce kalbin mi unuttu beni? Gözlerinden mi gitti önce yüzüm yoksa .. yüreğinden mi?

Biliyorum hiç bitmeyecek bir cehennem bu. Alevlerin kor dili geçip gitmeyecek üzerimden. Ne sen affedileceksin ne de ben bu cehennemde.

İnsan hayatta nelerden geçer değil mi? Nelere sırtını döner yürür gider.. Neleri bir kalemde çıkarır hayatından, nelerin üzerini çizer bazen zar zor, bazen gözünü bile kırpmadan... Ne çok şey için savaşmaktan, emek harcamaktan vazgeçer..

Ama ya canından geçer mi insan? Nasıl geçer..?

Bana bir masal anlat. Tek bir masal. Ve içinde sadece sen ol...

Bettra...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder