9 Eki 2009

BİLİR MİSİNİZ?

Birinin canını acıtmak istediniz mi hiç? Canını.. canının gözbebeğini.
Onu yaşarken öldürmek, ruhunu canından çekip almak istediniz mi?
Sonra o ruha sarılıp geceyle gündüz olmak, bir olmak, onu hep sol yanınızda taşımak.
Yapmadığı her şeyin hesabını gözlerine gri bulutlar koyarak sormak aklınıza geldi mi?
Karşısına dikilip onu sarsmak, hiçbir cevabı olmadığını bildiğiniz sorular sormak.
Unutmayı deneyip .. becerememek.. sonra bir kez daha ve bir kez daha..
Ve hiçbir seferinde beceremediğiniz oldu mu?
Yüzünü unutmaktan korktunuz mu? Yada bir sonraki buluşmanızın toprakla ayrılmasından..?
Canı mı taştan ben mi tüydenim diye sordunuz mu gamsız hayaliyle her buluşmanızda?
Sadece sesini duyduğunuzda aslında savaşı o anda tüm cephelerde kaybettiğinizi anladınız mı hiç?
Bir şeyler söylemeyi becerdiniz diyelim..
Ne söyleseniz içinizdekileri bitiremediğiniz, öfkenizi tüketemediğiniz..
Unutulmuşluğunuzu, birkaç dünya huzuruna değişilmişliğinizi yutkunamadığınız..
Kelimeden bıçaklarınızı yüzüne savurup yeteri kadar acıtamadığınız için kendinize kızdığınız oldu mu?
Sonra gözlerinize ırmaklar koydunuz mu, yere bakan yüzündeki acıya karşı ılık ılık akan...
Bütün varlığınızla ona doğru koşmak isterken aynı anda ondan uzak her yerde olmak istediniz mi? Ve bir o yana bir bu yana savrulurken durup baktığınızda aslında hiçbir yerde olamadığınızı gördünüz mü hiç?

Canınızdan bir parçayı koparıp atmayı istemek nasıl kanatır ruhunuzu, bilir misiniz..?

Bettra.

6 yorum:

  1. maalesef çok iyi bilirim... özellikle de şunu; "Bütün varlığınızla ona doğru koşmak isterken aynı anda ondan uzak her yerde olmak istediniz mi? Ve bir o yana bir bu yana savrulurken durup baktığınızda aslında hiçbir yerde olamadığınızı gördünüz mü hiç?"

    ellerinize sağlık... okurken her şeyi, yeni baştan yaşadım...

    YanıtlaSil
  2. welcome to the real love world...

    uçuyosun bettra ...muhteşemligin gün be gün yükseliyo zihninden diline ,gözlerinden kaleminin ucundan gökyüzüne...kızma bana ne olur...bunlar seninle paylaşmamız gereken ekmekten payına düşenler üzgünüm...şımar şımarabildigin kadar...çünkü hakediyosun bunu...cümleler benide aldı götürdü...sırtımdan tutan kanatlar gibi çırpıyordu kanatlarım okurken seni sanki...harikasın ortak...ellerine saglık çok güzel olmuş...bayıldık :)

    YanıtlaSil
  3. Sevgili,
    Acı anılar paylaşıldıkça bir nebze daha baş edilebilir oluyor sanırım.. Teşekkürler paylaştığınız için.
    Sevgiyle...

    YanıtlaSil
  4. Sevgili İris diyecektim, sadece "sevgili" yazmışım :) Özür...

    YanıtlaSil
  5. Ve Sevgili Robin,
    Ne diyim artık bilemedim. Aynı duygu coğrafyasında yürüyebiliyorsak yazdıklarımı okurken ne mutlu bana. Çok teşekkür ederim.

    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  6. acılar, acı anılar paylaşılmadıkça ve içimizde zehirli bir yılan edasıyla büyüdükçe, dayanmak daha da zor oluyor... paylaştıkça, aynı duyguları yaşayanları gördükçe kendimizi "yalnız" hissetmiyoruz... yani, belki de :)

    bu arada, sorun değil sevgili bettra...

    YanıtlaSil