21 Eki 2009

KİBRİTTEN KARARLAR

....

Hayat böyleydi işte.
İlk kararı alıyordun ve gerisi o ilk karara bağlı olarak gerçekleşiyordu.
Hayat hata kabul etmiyordu.
Kararın doğruysa işler yolunda gidiyordu ama eğer yanlış bir karar aldıysan, herşey zincirleme yanlış gidiyordu.
Mesela mesleğini seçerken...
Hasbelkader, iyi düşünmeden, yeteneklerinin farkında olmaksızın bir meslek seçtiğinde ömür boyu işini zorla yapmaya mahkum oluyordun. Başka bir iş yapmayı özlüyordun.

Seni mutlu eden, heyecanlandıran o işi düşünüyordun.
Ama biliyordun ki; özgürlüğünü kullanmış ilk kararı vermiştin ve yeniden başlamaya cesaretin yoktu.
Herşeyi ardlarında bırakıp yeniden başlayacak kadar cesur insanlar da vardı hayatta.
Ama sen onlardan biri olamıyordun.
Bunca emeği, çöpmüş gibi bir çırpıda atıveremiyordun.
Oysa göz ardı ettiğin birşey vardı:
Hayat çok kısaydı ve mutsuz olduğun işlerle zaman öldürmek aynı zamanda ruhunu öldürmekle eş anlamlıydı.

Evlilik konusunda da iyi karar vermek gerekiyordu.
Yanlış bir karar aynı evde yaşayan iki düşman yaratabilirdi.
Aşk zorunluluğa dönüşebilir ve hayatını cehenneme çevirebilirdi.
ilk kararı alıyordun, ve evet konuda özgürdün ama..
Devamında senin kararına bağlı olmayan pek çok şey gerçekleşiyordu.

Hayat kararlardan ibaretti ve KARARLAR birer KİBRİTti.
Doğru yerde ateşlediğinde seni ısıtacak, çorbanı kaynatacak ateş oluyordu.
Yanlış yerde ateşlediğin vakit ise içinde bulunduğun evle birlikte seni de yakıyordu.
Hayat basite alınacak bir oyun değildi.
Kurallarını bilmen ve ona göre oynaman gerekiyordu.
Çoğu zaman oyunun kurallarını bilmek bile tek başına yeterli olmuyordu.
Çok daha önemli olan başka birşey vardı:
Kendini bilmek...
Ne istediğini, neyin seni mutlu edeceğini ve kim olduğunu, neler yapabileceğini bilmek zorundaydın.
Ancak o zaman doğru kararlar veriyor ve mutlu bir hayata sahip oluyordun.

Ve kararlar birer kibritti...
KENDİNİ YA YAKIYORDUN YADA ISITIYORDUN...

Alıntıdır.

Sevgiyle,
Bettra

2 yorum:

  1. Benzetmen cok hosuma gitti. Ben de hep hayatimin tercihlerimden olustugunu dusunmusumdur. Bir cok seyi tercihlerimizle biz ayagimiza tipis tipis getirdik. Basta da meslek secimi kapi gibi duruyor. Umarim bu gidisata bir dur diyecegim ve cok yakinda baska bir tercihle karsi karsiyaya kalacagim.
    Bu arada, bugun Bienal'e gittim ve kibrit kutularindan bir enstolasyon gordum,her bir kibrit kutusunun icinde fakli bir resim vardi, sonra da kibrit kutularini dikine, yanyana, yuksek binalar gbi yerlestirmisler. Ilham vericiydi...

    YanıtlaSil
  2. Sevgili Ole,
    Benzetme bence de çok yerinde. Ancak bana ait değil :) Bu bir alıntı...
    Çalışma odamızı kuruyoruz biz :) Masaya oturup yazmaya başlayacağım günleri sabırsıkla bekliyorum...

    YanıtlaSil