7 Oca 2010

NEFRET

Nefret kötü bir duygudur. Sizi üzer, yıpratır ve kör eder. Yada belki de sadece kötü olanı görmenizi sağlar demeliydim... Öyle bir körlük içindeyim bugün. İyi olanları göremiyorum. Görmek bir yana öyle bir öfke var içimde iyi olan hiçbir şeyi hatırlayamıyorum bile. Her yer simsiyah.
"En" ön ekinden pek hazzetmeyen biri olarak, hayatta en nefret ettiğim iki şey diye bir cümle kuruyorum:
1. Aptal yerine konmak
2. Hak yenmesi

Çığlık çığlığa kaçmak istiyorum şimdi bu yerden. "Bu yaptığınız hak mı şimdi? Madem öyle benden pes!" diyerek kapıyı vurup çıkmak istiyorum. Hadi kalın bensiz de bakın bakalım nasıl oluyormuş demek istiyorum. Yüzme gülen, sen harikasın, iyisin, hoşsun diyerek bildiğini okuyup beni kullanmaya devam eden, haksız muamelerle adam kayıran, üzerime bir dünya yıkıp sen kalkarsın altından diyen ama elini uzatmayan, yaptığım onca şeyi, emeği bir kalemde çizip geçen herkesin suratına bütün bunları kusup arkamı dönüp gitmek istiyorum bu yerden!

Bugün yapamıyorum ama siz bu yaptıklarınızla elime geçen ilk fırsatta bunu yapmam için bana her gün başka bir neden sunuyorsunuz. Ben de o nedenleri sonuçsuz bırakmayacağım. Ben de bensem artık aptal, yufka yürekli olmayacağım!

Bettra

2 yorum:

  1. öfke/zarar ilişkisine dikkat yine de.

    YanıtlaSil
  2. Biraz sakinleşmem gerek... Teşekkürler hatırlatma için :)

    YanıtlaSil