10 Mar 2011

DÜN

Sen KOCA dünyayı senden ibaret sanıyordun. Başlangıcı da bitişi de sendin benim çizgimin.
Ben ay olayım etrafında döneyim istiyordun da dünya olup beni etrafında tutamıyordun.
Sonra bir gün doğdu bir baktık: SanıyorDUN, istiyorDUN, tutamıyorDUN...
Ben sana, sen bana DÜN oluyorduk...
Ve ben hala bir gün çayını kaç şekerli içtiğini bilememekten korkuyorum.


Sevgiler,
Bettra

1 yorum:

  1. Kısa ve etkileyici bir yazı...

    Dünyanın bencilliğinin farkında olmadan uyduluk, farkındalığın gelişine kadar sürer.
    Hem birlikte bir 'dünya' olamadıktan sonra neye yarar ki?

    YanıtlaSil