14 May 2012

"EKSİK" YANLARIMIZ...

Hayat hangi durakta ineceğimizi bilemediğiniz bir otobüs belki de. Bugün daha çok varmış gibi.. Ama inme vakti gelince göz açıp kapayıncaya kadar geçmiş olacak zaman. Yaptıklarımız, biriktirip ceplerimize, ruhlarımıza kalplerimize koyduklarımız kadar yapamadıklarımız, başaramadıklarımız, cesaret edemediklerimiz ve kaçırdıklarımız da inecek bizimle bilinmeyene... Rüyalarımız ve o rüyalardan çekip gerçek yaptıklarımız kadar hayallerimizde kalanlar da duracak yani başımızda. Ya dolu, neşeli huzurlu cümlelerimiz olacak son noktalarımızdan önce ya da soru işaratleri ve boş kalmış satırlar... 
Bugün yine bir yanım eksik düşünüyordum da  bizim için, sen ve ben için yolculuk öyle yanlış geçiyor ki... Nasıl olurda inme vaktimiz geldiğinde birbirimize dair en büyük anımız ayrılığımız olur..? Hayat sebeplerimden biri senken yüzünü görmeden geçen günler nasıl tam olur? Ben senin canından canken hangimiz haklı hangimiz haksız nasıl olur da bu kadar önemli olur? 
Sensiz her şey eksik, her şey yanlış. Sen olmadan hiçbir şey yerli yerinde değil. Olması gerektiği gibi değil. Uzağında olmak üşütüyor. Ne en sıcak kollar yetiyor kalbimin sensiz köşelerini ısıtmaya, ne anlam veremediğim bu eksik ilişkimiz yetiyor seni tamamen unutmama.. 
Ne yapsan yap söküp atamayacağınım ben. Ne söylersen söyle hep var olacak olanım. Bir şekilde mücadeleye değmeyecek olan, bir şekilde tercih edilmeyen ama içinde hep yaşayacak olanım. Öfkeyle ateşlenmiş dilinin kor alevleri yaksa da beni, son durağa geldiğinde başını arkalara uzatıp yığınların arasında görmek isteyeceğin, kim bilir son duraktan önce hiç olmazsa birkaç durağı birlikte geçirmek isteyeceğin yüzüm ben. Koşup sarılmak, böyle olsun istemezdim demek isteyeceğin "yakınınım". Sana boşa geçen yılları hatırlatacak, keşke ile başlayan en az bir cümle kurdurtacak olanım. Ne yaparsan yap ve neyi yapmazsan yapma bütün vazgeçişlerime rağmen seni hep sevecek ve hep özleyecek olanım. Ağzından dökülen tüm kara cümlelerin ardında bir yara görmeye çalışan, yokluğuna sebepler, yanlışlarına bahaneler bulmaya çalışanım ben. Sonunda yanlışı hep kendinde arayan geçmişin, bugünün ve yarınınım.. Belki görmediğin boşluk, bilmediğin hasret, istemediğin kızınım ben.

Ben senim "baba". Canının içindeki canım... Ve "özlemek" ve "hasret" ve "keşke" artık senin diğer adların.

Bettra

2 yorum:

  1. hiçbir şey diyemedim, diyemem, aynı nedenle eksik kalan yanımla...

    YanıtlaSil
  2. Belki de bu eksiktir icimizde hic buyuyemeyen kucuk Kzin varlik nedeni...

    YanıtlaSil